ADANA – Akdeniz’de Turuncu Bahar
Güneşi eksilmeyen parkları, göl kenarında günbatımları, eski tarihî sokakları ve modern bulvarlarıyla Adana’nın baharın en renkli şehri olduğuna şüphe yok. Giderek daha çok ses getiren Portakal Çiçeği Karnavalı’yla etrafına turuncu-beyaz renklerin neşesini yayan şehrin altını üstüne getirmenin tam zamanı.
Bereketli Çukurova’nın gözbebeği Adana için methiyeler düzmek öyle kolay değil. Söylenecek en sahici sözleri, en güzel tasvirleri Yaşar Kemal’in satırlarında hatırlamak dururken üstelik. Usta yazarların hayalini kurdurduğu şehirleri gerçeklikte aramak gibi bir naiflikten bahsetmiyorum elbette. Ama yaz kış eksik olmayan sıcak güneşinden, cıvıl cıvıl insanından mı bilmem, Adana’da hamuru bozulmamış bir hayat olduğunu görmek herkes için mümkün. Şehirde bütün mevsimler sanki kendine özgü başka bir bahar. Bir de turunç ağaçlarının canlanıp çiçeklerini açtığı mart ve nisan aylarına denk gelirseniz değmeyin keyfinize. Şehrin birbirinden farklı o kadar çok yüzü var ki, ben kendinizi önce eski merkezine, Tarihî Kazancılar Çarşısı’na doğru atın derim. Asıl Adana’yı bu kebap kokulu, dumanlı sokaklarda tüm canlılığıyla keşfedeceksiniz. Öğle saatlerinde Tepebağ Mahallesi’nden başlayarak Büyük Saat Kulesi’ne doğru yürürken, eski evlerin balkonlarına yükselen dumanların arasında, önünde kuyruklar uzayan sokak arası kebap tezgâhlarını görürsünüz. Gaziantep’te baklava yemek neyse Adana’da kebap yemek de o. Yani “ben bugüne kadar kebap yememişim” demek adetten. Nerede yemek lazım, diye kafa yormayın bile çünkü kötüsü yok. Kime sorsanız sevdiği birkaç farklı kebapçı var. Restoran mı istersiniz, salaş bir dükkân mı, ayak üstü kocaman bir dürüm mü… Siz ona karar verin yeter. En az kebap kadar rağbet gören Adana tatlıcı tezgâhlarının önünden geçmek bile yürek ister, uyarmadı demeyin. Şerbetinden taze taze çıkarılan taş kadayıfların, karakuş tatlısının görüntüsü tablodan farksız. İrmik hamurundan yapılan, içi fıstık ve kaymakla dolu taş kadayıf gerçek bir başyapıt.
