Değişimin eşiğinde Vietnam

Vietnam hâlâ bir sırlar ülkesi. Mistik, egzotik ve gizemli coğrafyalar arayanlar, en güzel rotaları bu ülkenin sınırları içinde bulacak- lar. Uzakdoğu’yu kapsama alanına alan yoğun sanayileşmeden kendini bir miktar da olsa koruyabilen ülkenin yedi milyonun üzerindeki nüfusuyla en kalabalık ve büyük kenti Ho Chi Minh City, iyi bir Viet- nam’a giriş dersi niteliğinde. Türk Hava Yolları’yla 12 saatlik bir uçuştan sonra Ho Chi Minh City’nin basık tavanlı havalimanında buluyorsunuz kendinizi. Klostrofo- binizi bastırıp pasaport kontrolüne doğru yürüyorsunuz. Sabredin; sert bakışlı, yolcuları bekletmekte sakınca görmeyen polisleri aştınız mı dışarıda siz ferah, tropik bir hava bekliyor. Kasım-mart ayları arası sıcak, nem ve yağışın bir arada kendini gösterdiği kente yolculuk yapacaklara ilk önerim, mevsim ne olursa olsun yanlarına yağmurluk almaları.

Kent merkezine yaklaştıkça Vietnam’ın gündelik hayatından izler gö- zünüze çarpıyor. Ho Chi Minh City’de kilometrekareye 300’den fazla insan düşüyor. Kalabalıkla birlikte yavaş yavaş hayata karışmaya baş- lıyorsunuz. Vietnam deyince bir kuşağın aklına savaş gelmesi tuhaf değil. Savaşı görecek kadar yaşımız yoksa da Good Morning Vietnam, Platoon, Apocalypse Now ve Rambo gibi filmler birçoğumuzun hafıza- sına Vietnam sahneleri kazımakta hayli başarılıydı: Etrafı toza toprağa boğan helikopterleri hatırlarsınız. Gürültüyle geçen askeri araç konvoy- ları, büyük kalabalıklar, protestolar da hemen gelecektir aklınıza. Bugün tüm bu acıdan geriye kalan, insanın aklını alan motosiklet seli ve gürül- tüsü. Yedi milyonluk kentte beş milyon motosiklet olduğu düşünülürse, sabır sınırlarınızın ne kadar zorlanacağını tahmin edebilirsiniz.

Tüm gürültüsü ve renkleriyle Saygon, 1975’ten sonra bilinen adıyla Ho Chi Minh City’ye dair ilk izlenimlerimi, havalimanında bizi karşılayan şoförümüz Dien’in arabasıyla kente doğru giderken ediniyorum.

 

↑ Back to top